آدام بروکس این بار هم یکی از آن رمانس های ماجرایی خودش را برای بیننده آماده کرده تا هر طور شده او را تا پایان دنبال خود بکشاند. بروکس که کارهای موفقی مانند French kiss و Almost you را در کارنامه خود دارد با کارگردانی و نویسندگی این اثر ، فیلمی متفاوت با آثار قبلی خود را خلق کرده. هر چند که definitely maybe در سطح فیلم almost you نیست ولی جنبه های هنری و داستانی جالب و به تعبیری دیدنی دارد.

داستان فیلم درباره مرد جوانی ( ryan Reynolds) است که به اصرار دختربچه اش (Abigal Breslin) مجبور می شود داستان عشقی ازدواجش را برای او تعریف کند. البته نه به شیوه معمول! او ماجرای عشقی خود با سه دوست دخترش را تعریف می کند و قضاوت این که کدام یک مادر اوست را به خودش می سپارد.

فیلم از لحاظ طبقه بندی جزو فیلم های رمانس کمدی است. البته جنبه های دراما هم کم نیست . جای جای فیلم پیام های اجتماعی زیادی به بیننده داده می شود . مانند صحنه های سیگار کشیدن، بحث درباره سیاست و سیاستمداران، پیچیده شدن انسان های ساده در اثر زندگی شلوغ شهری و … . داستان های پیچیده عشقی شخصیت اصلی فیلم در اواخر کمی گیج کننده می شوند ولی در پایان بالاخره یه جوری سر هم بندی می شوند و با این که پایان فیلم کمی شل از آب در آمد ولی مطمئنا بیننده را ناراضی نمی کند.

فیلم از لحاظ بار هنرپیشگی چیزی کم نمی آورد . افرادی مانند رایان رینولدز، راشل وایز، ایسلا فیشر، آبیگال برزلین به خودی خود می توانند فیلمی را بگردانند ولی به نظر من به جای بعضی نقش ها بهتر بود بازیگران دیگری انتخاب شوند. هرچند بازیگری فیلم قابل قبول بود ولی انتخاب یازیگران مناسبتر می توانست بار نقش پردازی و هنری فیلم را بالاتر ببرد.

اولین نکته جالب فیلم تیتراژ اولیه خوب فیلم و موسیقی مناسب آن بود که نوید یک فیلم ماجرایی را می داد. کات شدن تصاویر در جای جای فیلم ، تلنگرهای شیرینی به بیننده می زند که او را برای لحظاتی از داستان بیرون می کشد و به فکر می برد و دوباره به داستان می برد.

 

موسیقی فیلم خوب و تصویربرداری نیز در حد و اندازه های فیلم قابل قبو

ل بود. 

 

 

 

 

 

 

در کل Definitely Maybe فیلم خانوادگی مناسب و آموزنده ای است که دیدن آن خالی از لطف نیست.

 

 

 

 

 

 

 

           نمره وبلاگ : 7.0 / 10