نام فیلم : طناب

سال ساخت : 1948

کارگردان : Alfred Hitchcock

بازیگران : James Stewart , John Dall , Farley Granger , Joan Chandler

نویسندگان : Patrick Hamilton , Hume Cronyn

ژانر : جنایی،معمایی،تریلر

چند وقت پیش که فیلم Superman Returns رو دیدم (پیشنهاد می کنم هیچ وقت چنین اشتباهی رو نکنید!) به سوال جالبی در این فیلم برخوردم که الان عین سوال خاطرم نیست ولی یه چیزی تو این مایه ها بود « آیا جهان نیاز به ابر انسان دارد؟» . سوالی که شاید به شیوه ای به مراتب متفاوت تر در فیلم Rope پرسیده می شود. آیا هر انسانی توانایی و ظرفیت بدل شدن به یک ابر انسان را دارد؟ و اگر دارد ایت ویژگی دارای محدودیتی هم هست؟ شخصیت اصلی فیلم،براندن، که تحت تاثیر حرف های استادش باور قلبی به نظریه ابر انسان نیچه پیدا کرده بود، معتقد است که جان انسان های عامه بی ارزش است و گرفتن آن هیچ مانعی برای یک ابر انسان نباید داشته باشد و حال آن که استاد که نمود عملی این نظریه را می دید ، به پوچ و واهی بودن آن سخنان پی می برد. و وقتی کار به قضاوت کشید، استاد پیر این قضاوت را به جامعه سپرد نه به خود که یک انسان تنها بود، بلکه به جامعه ای که باور داشت نسبت به آنها برتر است.

فیلم داستان دو دوست را روایت می کند که با این عقیده که ابرانسان هستند دوستشان را به قتل می رسانند وجسد را در صندوقچه ای پنهان و صندوقچه را میز شام می کنند و ترتیب مهمانی را می دهند که در آن آشنایان آن دو و مقتول در آن حضور دارند.

وسواس خاص هیچکاک نسبت به صحنه ها و جدل های قتل در این فیلم نیز دیده می شد. این که قتل باید به بهترین شکل ممکن صورت پذیرد و همه چیز سر جای خود باشد، دغدغه اصلی شخصیت اول فیلم بود. نمونه های این چنینی را در فیلم های “سایه یک شک” و “روانی” هیچکاک هم می توان دید. صحنه قتلی که یه یک بوم نقاشی تشبیه شده بود که هر چه منظم تر بود، زیباتر جلوه می کرد.

فیلم طناب اولین کار رنگی هیچکاک به حساب می آید که از معدود فیلم هایی ست که کات های مشخص بسیار کمی دارد. کلا فیلم 5 کات مشخص دارد و بقیه کات ها به دلیل مشکلات فنی موجود در آن زمان به صورت لانگ کات فیلمبرداری شده که در آن صحنه ها هم دوربین به پشت چیزی می رفت و پس از سیاه شدن صفحه، فیلمبرداری کات می خورد. فیلم بیشتر شبیه یک تئاتر پیشرفته بود که حاصل زحمات چند ماهه گروه بود.

خیلی از منتقدین طناب را از کارهای ضعیف هیچکاک می دانند. می توان تا حدودی این انتقاد ها را متوجه محدودیت هایی کرد که هیچکاک در این فیلم برای خود ایجاد کرده بود. در این فیلم که قرار بود به صورت پیوسته فیلمبرداری شود دیگر مشخصا نمی شد توقع تدوین های جادویی و زاویه های منحصر به فرد دوربین هیچکاک را داشت. حضور دوربین در مکان های نا مناسب نیز در بعضی مواقع به وضوح دیده می شد.

فیلم “طناب” به همراه فیلم های “مردی که زیاد می دانست”،”سرگیجه”،”پنجره پشتی”،”مشکل هری” جزو فیلم هایی هستند که هیچکاک تا زمانی که زنده بود اجازه پخششان را نداد و به میراث هیچکاک معروفند.

James Stewart در نقش روپرت استاد سابق دو دوست و John Dall در نقش براندن، طراح اصلی قتل ، بسیار زیبا نقش آفرینی می کنند و من به شخصه هرگز صحنه ای را که روپرت پرده از راز قتل برداشت و آن سخنان پایانی رو خطاب کرد فراموش نمی کنم.

امتیاز وبلاگ : 3.7 از 5